ANG NAGKUNWARI

Sa halos tatlong taong pakikining ng Mabuting Balita mula mismo sa bibig ng Panginoong Hesus, isang nakapanghihinayang ang nangyari sa isang alagad ni Hesus. Siya si Hudas. Hindi lamang narinig ang Mabuting Balita kundi nasaksihan pa niya ang mga kababalaghan gaya ng pagpapalayas ng demonyo, pagpapakain ng libu-libong tao, nagpagaling ng mga maysakit at bumuhay ng mga patay na nagpapatunay na si Hesus ay ang Mesias. Naranasan din niya ang kapangyarihan ng Diyos sa lupa man o sa dagat. Ngunit nakalulungkot mang isipin siya ay hindi nakasama sa paghahari ni Kristo. 

Sa matagal na panahon na iyon na kasama niya si Hesus at ang mga alagad, siya ay nagkubli sa pagkukunwari. Isang pagkukunwari na walang nakakaalam kay Hesus. Maging ang mga kapwa alagad ay walang muwang sa kanyang pagkukunwari (Juan 13:27-29). Sa ministeryo ni Hesus naroon, naitala sa ebanghelyo ang ilan sa mga marka ng kawalan ng pag-ibig kay Hesus. Nanghinayang sa halaga ng pabangong ibinuhos kay Hesus (John 12:4-6) at ang pagkakanulo sa Panginoon sa tatlumpung pirasong pilak (Mateo 26:14-16). 

Maraming ganito sa loob ng simbahan, nagkukunwari na mga alagad ni Kristo ngunit walang pag-ibig kay Kristo kundi sa sarili lamang na ambisyon nakatingin.Sila'y nagtatago sa kurtina ng ministeryo, sa bubong ng iglesya, at sa kasuotang puti ngunit sa loob ay kabulukang tulad ni Hudas. Sila ay nagsasabing iniibig si Kristo ngunit walang pagsunod, walang pagpapakasakit, at walang pampupursige na mamuhay gaya ng Panginoon. Ang mga nagkukunwari na sila ay naglilingkod ay mga taong kahabag-habag sapagkat ibubunyag ng Panginoon ang kanilang pagkatao sa araw ng paghuhusga. Hindi lahat ng tumatawag ng Panginoon, Panginoon ay maliligtas kundi yaon lamang tumutupad ng kalooban ng Diyos (Mateo 7:21).

Basahin : Matthew 27:1-10

ANG MGA NANLIBAK

Ang pagmamahal ng mga mangangaral sa Diyos at sa Kanyang kaluwalhatian ay hindi mapapasubalian. Ngunit hindi lang doon nagtatapos iyon. Kakabit ng pag-ibig sa Diyos ay pag-ibig sa mga taong wala pa kay Kristo kaya ganun na lamang ang kanilang pagsusumigasig na maiparating ang Mabuting Balita ng kaligtasan sa mga naliligaw. 

Sa kabila ng lahat ng ito, ang nararanasan ng mga mangangaral maging mga sumasaksi sa Mabuting Balita ay nakakaranas ng panlilibak kasama ang Kristo. Si Festo na kapalit ni Felix sa posisyon at si Haring Agripa ay manlilibak ni Pablo at ng Mabuting Balita. Sinabihan siya ni Festo pagkatapos ng pangangaral na siya ay nawawala na sa sarili sa sobrang karunungan. Tulad ni Hesus na nilibak na may sa demonyo. Si Haring Agripa naman ay nilibak hindi lamang si Pablo kundi ang Kristiyanismo na siya ay kailanman na hindi siya mahihikayat. Ang pananalitang iyon ay pagturing na ang Kristiyanismo ay isang kahangalan. 

Ang paglilibak ng marami sa mga mangangaral at sa Kristiyanismo ay paglilibak sa Diyos. Ang ginawa ng isa sa mga magnanakaw na pangungutya kay Kristo, at ang pag-ngisi ng mga taga-Atenas kay Pablo ay ilan lamang sa mga paraan ng panlilibak. Ngunit ang panlilibak ay hindi dapat maging hadlang na ipangaral ang Mabuting Balita kundi dapat lalo pang magtulak sa pagpupursige na maisulong ang Kaharian ng Diyos. Sapagkat pinauna na ni Hesus sa mga magiging taga-pagdala ng Kanyang pangalan ay makakaranas (Juan 15;18-19).

Basahin : Acts 26:1-32

ANG NAGHANGAD

Marami ang pumapasok sa Kristiyanismo na mayroong pansariling interes. Karamihan sa kanila ay mga nagiging lider ng isang ministeryo o nasa loob nito at sila ay may lihim na motibo. Isa sa mga katiwaliaan sa Kasaysayan ng Kristiyanismo ay ang tinatawag na "Simony". Ito ay pagbili ng kapangyarihan upang mamuno sa simbahan. Ito ay galing sa pangalan ni Simon na Salamangkero na naghangad na bilihin ang kapangyarihan na nakita niya sa mga apostol sa pagpapatong ng kamay ay bumaba ang Espiritu Santo. 

Si Simon na Salamangkero ay gumagawa ng mga mahika at ang mga tao ay mayaman man o mahirap ay napapaniwala niya at tinuturting siya na isang tao nay may kapangyarihan ng Diyos. Ngunit dumating ang pangangaral ng Salita ng Diyos sa katauhan ni Felipe. Ang mga tao ay nangagsisampalataya at nagpabawtismo sa ngalan ni Hesus. Maging si Simon ay nanampalataya, nagpabawtismo at sumunod kay Felipe sapagkat siya ay namangha sa ginawa ng mangangaral. Ngunit dumating ang araw na siya ay nabilad ang lihim na panghahagad. Sinabihan siya ng mga apostol na siya ay walang bahagi sa ministeryo at inutusang tumalikod sa kasalanan sa kalapastanganan na kanyang ginawa tanda na ang pananampalataya niya ay isang huwad.

Ang pananampalataya ng dahil sa kababalaghan ay hindi nakapagliligtas at ito ay nagdudulot ng pansariling interest kaya nananatili. Noong panahon ng ministeryo ng Panginoong Hesus, marami ang mga sumunod sa Kanya dahil sa kababalaghan na Kanyang ginawa ngunit hindi Niya ipinagkatiwala ang Kanyang sarili sa kanila (Juan 2:23-25). Marami ang tumalikod kay Hesus. Sila ay ang mga taong nakaranas Niyang pakainin kaya ang kanilang pagsunod ay dahil sa kabusugan (Juan 6:66).   

Sa panahon ngayon, marami ang nagnanais maging Kristiyano na naghahangad ng mga bagay bagay. Hindi garantiya na ang isang tao na naniniwala kay Hesus, nagpabawtismo sa ngalan ni Hesus at kabilang sa isang ministeryo ay tunay na nananampalataya. Ang tanging dapat hangarin ng mga nasa loob ng Kristiyanismo ay paghahangad na maging katulad ni Kriso - sa kabanalan at matuwid na pamumuhay ayon sa kalooban ng Diyos.

Basahin : Acts 8:9-24

ANG UMIWAS

Ang Mabuting Balita ay magdudulot ng takot sa isang tao sapagkat nakapaloob dito hindi lamang ang awa at habag ng Diyos kundi maging ang poot ng Diyos na ipaparanas pagkatapos ng paghahatol dahil sa kasalanan ng tao. Dahil dito, may mga makaririnig na ang kanilang tugon ay iwasan ito o kaya'y huwag paniwalaan dahil sa takot. 

Noong panahong nililitis si Pablo sa pumumuno ni Felix, ipinatawag siya nito kasama upang mapakinggan ang pananampalataya kay Kristo Hesus sapagkat mayroon siyang eksaktong kaalaman patungkol sa "ANG DAAN" (ang tawag noon sa grupo ng mga mananampalataya ni Kristo). Kasama ang kanyang asawa ay narinig nila mula kay Pablo ang Mabuting Balita. Ngunit ng marinig niya ang patungkol sa katuwiran, pagpipigil, at paghahatol ng Diyos iniwasan niya ito sa pamamagitan na ipagpaliban muna ang pangangaral na iyon. Ang pag-iwas ay bunsod sa kasalanan kanyang ginagawa sapagkat binanggit ang patungkol sa katuwiran, pagpipigil, at paghuhusga ng Diyos. 

Marami ang tatanggap at tutugon sa panawagan kapag ang tanging kanilang malalaman sa Mabuting Balita ay ang pag-ibig, awa, kabutihan ng Diyos lamang. Ngunit kapag ang katuwiran, poot ng Diyos laban sa kasamaan at kasalanan at paghuhusga ng Diyos marami ang iiwas sapagkat ang kasalanan nila ay nabibilad. Ang pagdating ni Hesus bilang liwanag ng sanlibutan ay tiyak na katatakutan at ito ay iiwasan sapagkat mabibilad ang kasalanan na kanilang ginagawa (Juan 3:19-20).

Basahin : Mga Gawa 24:1-27

ANG MGA NAGMATIGAS

Ang tatlong grupo ng Judaismo ay madalas nakaririnig ng Mabuting Balita mula sa ating Panginoong Hesus. Sa loob ng halos tatlong taon binabantayan nila ang bawat katuruang sinasabi, ikinikilos, at maging ang mga himalang ginagawa Niya. Subalit, sa halip na tumugon sa panawagan ng Mabuting Balita sila ay nagmatigas. Sila ay harapan na nakarinig ng pagtutuwid, pinaalalahanan patungkol sa hatol na kanilang haharipin, at maging sambitin ng walang pag-aalinlangan ang lahat ng kanilang kabulukan at pagkukunwari mula pa sa panahon ni Juan na tagapagbawtismo. Ngunit ang mga ito ay nanatiling nagmatigas sa mga narinig na pangangaral ng Mabuting Balita. 

Ang kanilang pagmamatigas ay makikita sa kanilang inuugali at intensyon tuwing sila ay pumupunta kay Hesus. Ang intensyon nila ay hindi manampalataya kundi humanap ng maipupula kay Hesus. Pinaratangan si Hesus na Siya ay marumi sapagkat Siya ay nakikisalo sa mga publikano at mga makasalanan. Inakusahang rin Siya na sa kapangyarihan ni Beelzebub ang kanyang ginagawang kababalaghan. Isa sa kanilang mga pamamaraan ay ang pagtatanong upang hulihin si Hesus sa Kanyang mga pananalita. At isa sa kanilang pagmamatigas ay ang pagtatangka sa buhay Niya. Ngunit ang lahat sila kasama ang kanilang mga pamamaraan ay bigo upang mahadlangan at sirain ang pagiging dakila ni Hesus.

Ang kasukdulan ng kanilang pagmamatigas ay ng Siya ay lihim na kanilang dinakip upang hilingin sa pamunuang Romano na Siya ay ipako. Siya ay pinahirapan, kinutya, sinampal, at kung anu-ano pang mga pang-iinsulto ang kanilang ginawa kay Kristo Hesus hanggang sa krus ng kalbaryo. At ang pagmamatigas na ito ay nadugtungan pa hanggang sa muling pagkabuhay ni Kristo na bayaran ang mga tagapagbantay ng libingan at sabihing ang kanyang bangkay ay ninakaw ng Kanyang mga alagad. 

Maraming tao ang nagmamatigas tuwing maririnig nila ang Mabuting Balita. Pinasisinungalingan ang Bibliya at inaakusahan ito. Maging ang mga tagapagdala ng Mabuting Balita ay nakakaranas ng pangungutya tanda na ang mga nakakarinig ay nagmamatigas. Huwag tularan ang mga taong ito kundi huwag patigasin ang puso kapag narinig ang Mabuting Balita na mismong Kanyang salita (Hebreo 4:17).

Basahin  : Matthew 23:1-39

ANG TUMALIKOD

Maraming sumunod kay Hesus dahil sa bagay na tinutugon ni Hesus gaya ng pagkain. Ngunit ng marinig ng mga taong iyon ang turo na patungkol sa pagkain ng Kanyang laman at pag-inom ng Kanyang dugo marami ang tumalikod sa Kanya at hindi na muling bumalik muli. Inanyayahan Niya ang mga tao ngunit maraming dahilan na ginamit upang hindi tumalima sa panawagan ng Mabuting Balita. At isa sa mga dahilan ay ang pag-ibig sa ibinibigay ng mundong ito.

Isang binata na isang mayaman at pinuno ang lumapit kay Kristo at nagtanong kung paano siya magkakaroon ng buhay na walang hanggan. Tama ang kanyang motibo na nais niyang maligtas. Ang kanyang tanong ay isang tanong ng marami patungkol sa kaligtasan. Ngunit mayroon siyang maling pananaw siya patungkol sa paraan ng Diyos upang maligtas at ito ay pag-ibig sa kanyang pag-aari, sa kanyanag kayamanan, sa ibinibigay ng mundong ito. Ang nais sumunod kay Kristo ay dapat limutin ang sarili, pasanin ang krus araw-araw at sumunod kay Kristo (Lukas 9:23). Ang kaligtasan ay hindi sa pagiging matuwid dahil sa sarili kundi dahil sa ginawa ni Kristo. Kung hindi ganito ang pananaw ay siguradong pagtalikod sa panawagan ng Mabuting Balita ang magiging tugon gaya ng nangyari sa mayamang binata.  

Sayang ang pagkakataon na nalaman niya mula sa Panginoong Hesus kung paano magkakaroon ng buhay na walang hanggan. Akala niya na sapat ang kanyang pagsunod sa batas para sa kaligtasan ngunit siya ay nabigo. At ang pagtalikod sa panawagan ng Mabuting balikan ang pagmamahal sa kayamanan na kanyang higit na pinahahalagahan.

Basahin : Mateo 19:16-30

ANG MGA NATURUANG PUSO

Isa sa pinakamalaking naiambag ng kulturang Griyego sa pamamagitan ni Alexander the Great ay ang tinatawag na pilosopiya (karunungan). Isa sa mga kilalang mga pilosopo ay sina Socrates, Plato, at Aristotle. Sinakop ng kanilang pilosopiya ang buong mundo. Dahil dito ang mga ito ay nadagdagan ng nadagdagan na nagpabaon sa isip ng tao na mahirap tanggalin. 

Si Pablo ay nagkaroon ng pagkakataon na ipangaral sa mga taga Atenas sa Gresya na kilalang mga matatalino. Dalawang grupo ang nagdala sa kanya sa Areopago (lugar kung saan nagkakaroon ng pagkakataon ang isang tao na magsalita patungkol sa kanyang karunungan o pananaw - konseho), ang mga Epicureo at mga Estoico na magkasalungat ang pilosopiya. Sa lugar nai iyon ipinahayag ni Pablo ang patungkol sa tunay na Diyos na manlilikha at pagkatapos ay si Kristo na muling nabuhay. Ngunit ng marinig ang patungkol sa muling pagkabuhay ay nangingisi ang iba at ang iba ay ipinagpaliban sapagkat hindi sila naniniwala sa muling pagkabuhay. 

Sa kabila ng di pagtanggap ng nakararami, may iilan na nangagsisampalataya dahil sa pangangaral ng Mabuting Balita. Sina Dionisio at Damaris. Ang kanilang puso ay naturuan upang magkaroon ng tamang karunungan na nagdudulot ng kaligtasan. Ang tunay na karunungan ay mula sa pagkatakot sa Diyos upang mamuhay ng ayon sa kaloban ng Diyos ayon sa Kanyang Salita. 

Maraming tao ang may matibay na pananampalataya sa kanilang nakagisnan na relihiyon o pilosopiya sa buhay. Maging ang mga kulto ay may matibay na pananampalataya sa kanilang pinanampalatayanan sapagkat sa kanila ito ang tama at totoo. Ngunit darating ang araw na ang puso ay tuturuan ng Diyos at idadako Niya sa katotohanan na isinasaad ng Bibliya.

Basahin : Acts 17:16-34

ANG NAKASUMPONG NA PUSO

Maraming tao na sa kanilang puso ay naghahanap ng katotohanan gaya nina Agustin, Martin Luther, at ng iba pang mga naging mananampalataya. Ang paghahanap sa katotohanan ay inilagay sa puso nila upang magpatuloy sa paghahanap ng katotohanan hanggat ipahintulot ng Diyos na masumpungan nila ito. Sila ay tulad ng mangangalakal na naghahanap ng perlas sa talinghaga ng perlas at nang matagpuaan niya ito ay ipinabili ang lahat ng ari-arian mabili lamang niya ito. (Mateo 13:45-46). 

Ang tanging paraan upang masumpungan ang katotohanan ay maipangaral ang Mabuting Balita. Isa sa nakasumpong ng katotohanan sa pamamagitan ng pangangaral ay si Sergio Paulo na itinalagang gobernador sa Chipre at isang matalinong tao. Ipinatawg niya sina Pablo upang mapakinggan ang ipinangangaral nila. Sa kabila ng kilos ng kaaway sa pamamagitan ni Elimas na isang salamangkero ay pilit na inilalayo sa katotohanan ang gobernador. Ang kilos ng Banal na Espiritu sa buhay nina Pablo ay napigilan ang gawa ng salamangkero na paglalayo sa katotohanan. Dahil sa nakita at narinig ng gobernador, ito ay nanampalataya.

Tunay na ang pangangaral ng Mabuting Balita ang tanging paraan upang masumpungan ang katotohanan sapagkat ito mismo ang katotohan na dapat ipagsigawan para sa kaligtasan ng isang tao. Ang pagkakaroon na pagnanais masumpungan ang katotohanan ay inilagay ng Diyos sa mga taong Kanyang ililigtas. Nasumpungan mo na ba ang katotohanan?

Basahin : Acts 13:6-12

ANG PINATATAG NA PUSO

Ang pagpapatiwakal ay kawalan ng katatagan na nag-uugat sa kawalan ng pag-asa. Ngunit mayroong solusyon sa mga taong nawawalan ng pag-asa. Ito ang tunay na pag-asa na nagmumula sa Mabuting Balita ng kaligtasan upang magpatuloy sa buhay sa kabila ng kinahaharap na paghihirap.

Isang bantay ng kulungan sa Filipos ang tinangkang kitilin ang kanyang buhay sa pagtanaw sa parusang ipapataw sa kanya dahil sa mga nakawalang preso. Ngunit bago pa man gawin iyon ay sumigaw si Pablo na naroon pa silang lahat. Nagpatirapa ang bantay at tinanong kung paano siya maliligtas. Pananampalataya kay Hesus ang tanging sagot sa katanungan ng bantay. Ang kapahayagang ito ng Mabuting Balita ay ang nagpatatag sa puso ng bantay upang magpatuloy sa buhay.

Ang kaligtasan dulot ng Mabuting Balita ay siyang nagbibigay ng pag-asa upang patatagin kalooban ng isang tao upang magpatuloy sa buhay. Maraming Krisitiyano noong unang at ikalawang siglo ang umabot sa matinding pag-uusig. Sila ay kinulong upang maging kasiyahan sa arena. Ipinalapa sa mga mababangis na hayop, babae man o lalaki, bata man o matanda. Sila ang ginamit bilang sulu sa tuwing gabi sa Roma. Marami sa kanila ang umabot sa maraming paghihirap, ngunit dahil sa pag-asa na dulot ng Mabuting Balita pinatatag ang kanilang mga puso upang magpatuloy sa buhay pananampalataya. 

Basahin : Acts 16:25-40

ANG NABUKSANG PUSO

Ang unang naitala na naligtas sa Europa ay isang babaeng nagngangalang Lydia. Isang babae mula sa Tiatira na naglalako ng telang kulay ube na isa sa mamahalin noong panahon na iyon.  Isa siyang sumasamba sa tunay na Diyos ngunit ito ay hindi makapagliligtas sa kaniya.

Siya ay produkto ng Ikalawang Misyonaryong Paglalakbay nina Apostol Pablo. Habang nangangaral sina Pablo nakikinig itong si Lydia. Sa kaniyang pakikinig, binuksan ng Diyos ang kanyang puso. Ang pagbubukas ng puso ay dulot Salita ng Diyos. Ito ay ang kapanganakan sa Espiritu. Kailangang maipanganak muli ang tao upang makita niya ang Kaharian ng Diyos (Juan 3:3). At dahil bukas na ang kanyang puso, handa ng tanggapi sa kanyang puso ang ipinangangaral na Mabuting Balita.  Siya ay tumugon sa ipinangangaral nina Pablo.

Tunay na hindi makapaliligtas kahit pa ang isang tao ay sumasamba sa tunay na Diyos. Ang pagbubukas ng puso ay mahalaga at ito ang ginagawa ng Diyos ayon sa Kanyang pasya at hindi sa kagustuhan ng tao. Tanging ang mga pusong binuksan lamang ng Diyos ang tunay na makatutugon sa panawagan ng Mabuting Balita na ipinangangaral.

Basahin : Acts 16:11-15

ANG INIHANDANG PUSO

Ang plano ng Diyos na pagliligtas ay hindi lamang sa mga Hudyo kundi pati rin sa mga Hentil. Hindi lamang ito para sa mga mahihirap, sa mga ordinaryong tao, o mga alipin kundi para din sa mga mayayaman, namumuno sa bayan at sa mga panginoon. Ito ay pinatutunayan ng aklat ng Mga Gawa kung saan ang pangangaral ng Mabuting Balita ay ipinakikilala si Hesus na tanging daan papuntang Ama (Juan 14:6). 

Si Cornelio na isang Hentil, senturyon ng pulutong Italiano ay nabiyayaan ng kaligtasan. Isang deboto na may takot sa Diyos, matulungin at mapanalanginin ay isang modelo ng isang relihiyosong tao. Ngunit kapansin-pansin na sa kabila ng kanyang pagiging relihiyoso hindi niya nakikilala ang Hesus. Ang mga katangian niyang iyon ay hindi makapagliligtas sa kanya ngunit ang mga iyon ay panimulang gawain ng Diyos bilang paghahanda sa puso na tatanggap ng pananampalataya na nagmumula sa Mabuting Balita kung saan si Hesus ay ipinakikilala. Siya ay tulad ng matabang lupa sa Talinhaga ng mga Lupa (Mateo 13:8) na inihanda upang hasikan ng binhi. 

Dalawang pangitain ang naganap. Ang unang pangitain ay pangitain na ipinadala ng Diyos para sa hahasikan ng binhi, si Cornelio. Ang ikalawang pangitain ay para sa gagamitin ng Diyos upang maghasik, si Pedro. Ipinatawag ni Cornelio si Pedro at si Pedro ay tumugon upang ang planong kaligtasan sa tahanan ni Cornelio ay maganap. Ipinakilala ni Pedro sa kanyang pangangaral si Hesus, ang mga bagay na nangyari kay Hesus at ang Kanyang kadakilaan magiag ang pagiging Hukom na hahatol sa mga buhay at patay. Sa pangangaral na iyon naganap ang pagbaba ng Banal na Espiritu tanda ng kaligtasang natanggap mula sa Diyos.

Ang isang tao ay maaring relihiyoso at may pagkatakot sa Diyos ngunit ang pananampalataya na nakapagliligtas ay nagmumula sa Mabuting Balita sa pamamagitan ng pangangaral. Ang paghahanda ng pusong tatanggap ng binhi ng Mabuting Balita ay sa Diyos nagmumula lamang. Ipangaral ang Mabuting Balita para sa mga pusong inihanda ng Diyos sa pagtanggap.

Basahin : Acts 10:1-48

ANG NALIWANAGANG PUSO

Nang nagsimula ang pag-uusig sa mga Kristiyano sa buong Judea sa pangunguna ng mga Pariseo, sila ay naghiwa-hiwalay. Ngunit ganoon man ang nangyari, ang pangangaral ng Mabuting Balita ay lumawak pa. Sila na mga nasa iglesya ay humayo pa sa mga lugar upang maging saski sa mga taong hindi pa nakakarinig patungkol kay Hesus.

Isa sa nabiyayaan ng paghiwa-hiwalay ng dahil sa pag-uusig ay ang isang bating (eunuch) na taga-Etiopia. Siya ay galing mula sa Herusalem para sa pagsamba at pabalik na sa kanyang bayan. Sa kanyang pagbabalik, siya ay nagbabasa ng aklat ng Isaias ngunit hindi niya ito maintindihan. Si Felipe ay ipinadala ng Diyos habang siya ay naglalakbay sakay ng karwahe. Pinasakay niya si Felipe at dito nagsimula ang pagliliwanag ng isipan patungkol sa hinula sa aklat na iyon. Ipinakilala ni Felipe si Hesus ang sinasabi sa hula sa aklat ng Isaias.

 Ipinakikita na ang tunay na pananampalataya ay nagmumula sa pakikinig ng Mabuting Balita (Roma 10:17) at ito lang ang tanging kapangyarihan ng Diyos upang maligtas ang isang tao (Roma 1:16). Kahit ang isang tao ay sumasamba sa tunay na Diyos, tanging kay Hesus lamang masusumpungan ang kaligtasan. Ang pananampalataya kay Kristo ang tanging daan upang makarating sa Ama.  Ang naliwanagang puso patungkol kay Hesus ay dulot ng pangangaral ng Mabuting Balita.

Ang pag-unawa sa mga Kasulatan ay napakahalaga sapagkat ang nilalaman  at inihahayag nito ay si Hesus na Siyang ipinangako para sa kaligtasan na Siyang dapat panampalatayanan (Lukas 24:27). Marami ang sumasamba sa tunay Diyos, tumatawag sa tunay na Diyos ngunit hindi nakikilala si Kristo. Ganunpaman, sa mga tunay sumasamba, dahil mapag-ibig ang Diyos ilalapit sila ng Ama kay Hesu-Kristo sa tamang panahon na itinalaga ng Diyos upang maliwanagan patungkol kay Kristo na tanging Panginoon at Tagapagligtas.


Basahin : Acts 8:26-40 

ANG PAGTATAGPO SA DAAN

Isang tao ang nagmamalaki ng kanyang pagiging Pariseo, pagiging Hudyo sa lipi ni Benjamin, pagiging Romano at pagiging Griyego. Ipinagmamalaki rin niya ang kanyang pagiging matuwid dahil sa pagdating sa batas ay walang maipupula sa kaniya. Isang masigasig na tagapag-usig ni Hesus  (Filipos 3:4-6). Siya ay si Pablo na dating si Saul. 

Ang kanyang kasigasigan sa pag-uusig sa mga taga-sunod ni Kristo ay unang namataan sa pagbato kay Esteban bilang tagapag-bantay ng mga balabal ng mga bumabato (Mga Gawa 7:58; 8:1). Di lamang sa kamatayan ni Esteban maging sa pagtugis sa mga Kristiyano sa loob ng mga iglesya at tahanan upang ipakulong sa bayan ng Israel (Mga Gawa 8:). Hindi lamang sa mga bayan ng Israel ang pagnanais na tugisin ang mga Kristiyano kundi maging sa karatig bansa. Humingi pa siya ng dokumento upang hanapin at hulihin ang mga taga-sunod ni Hesus sa Damasco.

Ngunit dumating ang isang pagtatagpo sa daan na nagpabago ng buhay at perspektibo niya patungkol kay Kristo at sa mga taga-sunod ng Panginoon. Habang binabagtas nila ang daan papuntang Dasmasco ay isang liwanag mula sa langit dahilan upang mapaatirapa sila sa lupa. Nagsalita ang si Kristo na tanging siya lamang ang nakakarinig. Nagpakilala si Hesus bilang kanyang inuusig. 

Ang pagtatagpong iyon ang nagpabago kay Pablo. Ang dating umuusig ay inuusig na dahil kay Kristo. Ang dating ipinagmamalaki ay ituring na kasuklam-suklam. Ang dating nagmamalaki na matuwid dahil sa batas ay nagpakumbaba sa kanyang pagiging matuwid dahil kay Kristo. Ang dating masugid na maitigil ang pangangaral ng Mabuting Balita ay ang masugid na tagapagdala ng Mabuting Balita ng Kaligtasan.

Marami tayong ipinagmamalaki sa buhay, ang karunungan, kayamanan, estado ng buhay at iba pa. Ngunit ang lahat ng ito ay hindi kailanman maitatapat kay Kristo na ating katuwiran, kaligtasan, at kabuuan ng ating buhay. 

Basahin : Acts 9:1-9

ANG PAGTATAGPO SA KRUS

Ang krus sa panahon ng Imperyo ng Roma ay kasumpa sumpa. Ang pagkamatay sa krus ay kamatayan ng isang kriminal na gumawa ng isang karumal dumal na krimen. Ito ang krimen na ipinararatang sa Panginoong Hesus kaya Siya ay ipinako sa krus sa pagitan ng dalawang magnanakaw. Ngunit nagkaroon ng pagtatagpo sa krus hindi para sa kamatayan kundi sa pagbibigay buhay sa isa sa mga magnanakaw. 

Ang pagtatagpong iyon ay ang kaligtasan ng isang makasalanan na nasa bingit ng kamatayan. Nakita niya ang kanyang kasalanan at karapat-dapat siya na mamatay sa ganoong hatol. Kasabay noon ay nakita niya si Hesus ay walang kasalanan. Ito ang ginamit niya upang ipaalam sa isa sa nakapako na si Hesus ay hindi nararapat ng kamatayan ng tulad na sasapitin nila sapagkat ito ay walang ginawa ng masama. 

Ang pag-uusap ng isang makasalanan na nasa pintuan na ng kamataya at tagapagligtas sa krus ay isang tagpo ng pagpapakita ng pagkahabag ng Diyos. Inihayag niya ang kanyang pananampalataya kay Hesus hindi bilang isang gumagawa ng himala gaya ng hinihiling ng kasama niya kundi bilang Hari. Hiniling niya na alalahanin siya ni Hesus sa Kanyang paghahari. Si Hesus lamang ang makapagliligtas sa kanyang kalagayan bilang makasalanan na haharap sa mas mataas na hatol ng Diyos sa kabilang buhay. Ang hatol na kamatayan sa krus ay hindi maikukumpara sa hatol na kamatayan sa impyerno. Hindi binigo ni Hesus ang magnanakaw na iyon sa kanyang pagsusumamo. Ibinigay Niya ang kasiguruhan ng kanyang kaligtasan na isasama ng sandali rin na iyon sa paraiso. 

Ang pagtatagpo sa krus ay gaya ng pagtatagpo sa bingit ng kamatayan ng isang makasalanan at ng Tagapagligtas. Ito ay nagpapakita ng kakayanan ng Diyos magligtas ng anumang tao kahit na pinakamasama at sa kahit anong panahon ng buhay. Ito ay dahil ang Diyos ay mahabagin.

Basahin : Luke 23:39-43

ANG PAGTATAGPO SA PUNO

Gaya ni Mateo, si Zacheo na isang publikano (maniningil ng buwis). Hindi lang basta maniningil ng buwis kundi pinuno ng maniningil ng buwis. Maraming galit sa kanya sapagkat isang mandaraya ang mga publikano. Sumisingil siya ng labis labis sa mayayaman at maging mga dukha.  Dahil sa kanyang pagiging publikano, siya ay naging mayaman. Ngunit kinamumuhian sila at tinuturing na pinakamakasalanan sa Israel ng panahon nai yon.

Ngunit isang araw nabalitaan niya na dadaan sa lugar niya sa Jerico si Hesus. Nais niya itong makita ngunit sa dami ng tao ay hindi niya ito makita lalo na siya ay isang maliit na lalaki. Gustong gusto niyang makita ang Panginoong Hesus at ang naisip niya ay umakyat sa puno ng Sikamoro upang makita ang Hesus na tinatawag na Mesias. Pagdating ni Hesus sa lugar sa may puno kung saan naroon si Zacheo ay tinawag siya ng Panginoon at sinabing tutuloy Siya sa kanyang bahay. Bumaba si Zacheo ngunit marami ang nag-akusa kay Hesus maging kay Zacheo sa pagtuloy sa bahay ng isang makasalanan (Lukas 19:7). 

Sa pagtatagpo nila ni Hesus ay nabago ang kanyang pananaw bilang publikano. Nakita niya ang kanyang kasalanan ng pandaraya. Sinabi niya na ibabalik ito ng apat na beses, higit sa tradisyon na pagbabalik lamang ng tatlong beses  sa mga dinaya. Ang pamamahagi ng kalahati ng kayamanan niya sa mahihirap ay tanda na nakita niya sa kanyang pandaraya ang pagdarahop ng matindi ng mga ito dahil sa buwis na ipinapataw at sobrang paniningil.

Ang pagtatagpong iyon ang araw ng kaligtasan ng isang pinakamakasalanan. Dumating si Hesus upang hanapin at iligtas ang mga nawawala (Lukas 19:10). Gaya ni Zacheo, masumpungan nawa ang bawat isa sa atin ni Hesus. Sa Kanyang pagkakasumpong sa atin ay kilalanin ang sarili na makasalanan at kilalanin si Hesus na Panginoon at Tagapagligtas na naipapakita ng tunay na pagbabago sa buhay.

Basahin: Luke 19:1-10

ANG PAGTATAGPO SA DALAMPASIGAN

Isang lugar kung saan nangaral sa Hesus ay sa dalampasigan ng lawa ng Galilea sa Genesaret. Sa lugar na ito ang pagtatagpo ng Panginoon ang mga unang disipulo na nagbunga ng pagsunod. Sila na magkapatid na Juan at Santiago at magkapatid na Andres at Pedro. Iyon ang araw na itinakda ng Diyos para sa kanilang pagsunod sa Panginoong Hesus. 

Ang araw na iyon inihayag ni Hesus ang Kanyang pagiging Diyos sa kanila na lumikha ng lahat ng bagay at ang may kontrol ng lahat. Sila ay walang huli sa pangingisda sa buong magdamag at lahat ay malungkot at dismayado sa nangyari. Hindi ito nagkataon kundi ipinangyari ng Diyos upang sa kanilang pagkakatawag. Inutusan sila ni Hesus na pumunta sa malalim at ihagis sa kanan ang lambat. Sila ay mga dalubhasa na sa pangingisda at alam nila ang oras kung kailan makakahuli at saan makakahuli ngunit si Hesus ay karpintero. Sila ay tumugon at pumalaot. Sa kanilang pagsunod sila ay nakahuli ng napakaraming isda na halos mapunit ang lambat at malubog ang dalawang bankang ginamit. Noon nila naiintindihan ang kapahayagan ni Hesus patungkol sa Kanyang sarili. 

Sa kanilang nasaksihan nakita nila ang kanilang pagiging makasalanan sa harapan ni Hesus na banal. Simula noon sinabihan sila ni Hesus na silay ay mamalakaya na ng tao. Ito ang kanilang pagkakatawag. Sila ay tumugon. Iniwan ang malaking huli sapagkat mas higit si Hesus kaysa sa mga malaking huli na iyon. Iniwan nila ang lambat ang kanilang kabuhayan para sa ipinagagawa ng Panginoon sa kanila bilang mga mamamalakaya ng tao sa pamamagitan ng paghahayag ng Mabuting Balita ng kaligtasan.

Ang tagpong iyon ang nagpabago sa kanilang buhay mula sa kadiliman papuntang liwanag. Ito rin ang simula ng kanilang pagkakatawag para sa isang gawain. Sila ay di lamang naging mga alagad kundi naging mga apostol. Sila ay mga unang saksi ng kaluwalhatian at kadakilaan ni Kristo. Dalawa sa kanila ay ang sumulat ng aklat sa bibliya ang una at ikalawang sulat ni Pedro at ng Ebanghelyo ayon kay Juan, ang una, ikalawa, ikatlong sulat ni Juan, at ang aklat ng Pahayag. Ang pagtalikod sa inaasahan sa buhay ay nagpapatunay ng tunay na pagsunod kay Kristo na Siya lamang na dapat asahan sa buhay  na ito. 

Marami sa atin ang umaasa sa ating sariling kakayanan para sa ating ikabubuhay. Ngunit si Hesus ang pinagmumulan ang nagpapahintulot ng mga bagay na ito sa atin. Ang pagsunod sa Panginoon ay nangangailangan ng paglimot sa dating buhay. 

Basahin: Luke 5:1-11 

ANG PAGTATAGPO SA BAYARAN NG BUWIS

Sa listahan ng mga ibinibilang na masamang tao noong panahon ni Hesus, ang mga publikano o mga maniningil ng buwis ang itinuturing na pinakamasama sa talaan. Ang dahilan kung bakit itinuturing sila ng masama ay dahil sila ay ginagamit ng pamunuang Romano upang maningil ng buwis, at ang buwis ay madalas na labis labis na nagpapahirap sa mga Hudyo lalo na sa mga mahihirap. 

Ngunit isang araw ay nagkaroon ng pagtatagpo ang Panginoong Hesus at ang isang maniningil ng buwis na nagngangalang Levi na anak ni Alfeo na mas kilala na Mateo. Nang siya ay madaanan ni Hesus, tinawag siya at sinabi na sumunod sa Kanya. Iniwan niya ang bayaran ng buwis at sumunod sa Panginoon. 

Ang buhay na iniwan ni Mateo ay buhay na marangya, isang buhay na may seguridad kung pananalapi ang pag-uusapan. Ngunit iniwan niya ito upang sumunod kay Hesus. Kilala niya si Hesus na ang sinasabing Mesias - ang sinugo ng Ama upang iligtas ang makasalanan. Para sa kanya ang buhay kay Kristo ang mas higit na may halaga kaysa sa halaga ng kanyang pananalapi kaya buo sa kanyang puso ang pagsunod. 

Ang kanyang tunay na pananampalataya kay Hesus ay ipinakita sa paghahanda ng isang piging para kay Hesus sa kanyang bahay. Inimbitahan din niya ang maraming tao, mga publikano, mga pariseo, at mga ordinaryong mamamayan. Nababatid niya kung gaano kahalaga ang Hesus at ang buhay kay Hesus.

Mula noon siya ay isa sa naging mga alagad, isa sa mga apostol, mga unang saksi ni Hesus na naging tagapagpalaganap ng Mabuting Balita ng kaligtasan. Siya ang sumulat ng isang Ebanghelyo na ipinangalan sa kanya. Ipinahayag niya doon na si Hesus ang pinangakong Mesias ang Hari ng walang hanggang kaharian ng Diyos.

Marami sa atin ang tulad niya, na tinuturing na pinakamasamang tao at mandaraya. Ngunit hindi nagtatangi ang Diyos at ipinadala si Hesus para sa mga taong maysakit na nangangailangan ng manggagamot. Ang pagtatagpong iyon sa bayaran ng buwis ang nagbago sa buhay ni Mateo. 

Basahin : Luke 5:27-32

ANG PAGTATAGPO SA GABI

Si Nicodemo ay isang Pariseo at pinuno ng mga Hudyo na dumalaw ng gabi kay Hesus. Nasaksihan niya ang mga tanda na ginawa ni Hesus. Dahil dito naniwala siya na si Hesus ay sinugo ng Diyos bilang isang guro at ang Diyos ay sumasakanya. 

Ngunit sa kanilang pag-uusap ay ipinaalam ni Hesus na ang ganoon klaseng pagkilala sa Kaniya na bilang guro lamang ay hindi pananampalataya. Ang mga tandang ginawa ni Hesus ay hindi para kilalanin lamang Siyang guro kundi ang Anak ng Tao: na ang sinumang aakyat sa langit ay ang bumaba galing langit (Juan 3:13). Dito ay inihahayag Niya na Siya ang mula sa langit na bumaba at aakyat muli na sinasabi sa propesiya. Siya ang ipinangakong ipinadala ng Ama upang panampalatayanan ng tao para sa ikaliligtas (Juan 3:16). Siya ang liwanag na dumating sa mundo na magbibigay ng liwanag at maghahayag ng kasamaan ng tao (Juan 3:19). 

Ang makita ang Kaharian ng Diyos ay pagkilala kay Hesus na Siya ang Mesias, ang Ilaw na maghahayag ng kasamaan, ang isinugo ng Diyos Ama. Ang susi upang makita ang Kaharian ng Diyos ay ang kapanganakan muli sa Espiritu.(Juan 3:3). Ang pananampalataya ay hindi nagdudulot ng kapanganakan muli kundi ang kapanganakan muli ang magdudulot ng pananampalaya na dahilan upang makita ang Kaharian o ang paghahari ng Diyos sa buhay ng tao. Hangga't hindi ipinanganganak sa Espiritu ang isang tao ay hindi siya magkakaroon ng pananampalatayang na si Hesus ay Mesias kundi isang pagkilala kay Hesus na katulad ng kay Nicodemo.

Marami sa mga tao na ang pananaw kay Hesu-Kristo ay tulad ng pananaw ni Nicodemo. Maliban na ipanganak muli ay hindi kailanman magbabago ang pananaw nila na ito kay Hesus. Ang pagtatagpong ito ay maaaring nagdulot ng kapanganakan sa Espiritu upang panampalatayanan niya na si Hesus ang Mesias na hindi pinaniniwalaan ng mga Pariseo. Isang ebidensya ang pagdala ng mira para sa bangkay ni Hesus (Juan 19:39).

 Basahin : John 3:1-21

ANG PAGTATAGPO SA BALON

Ang pagdaan ni Hesus sa Samaria galing ng Judea ay hindi isang aksidente kundi ninais Niya upang ipakilala Niya ang Kanyang sarili bilang hinihintay na Mesias. Ang intensyon na iyon ay pagpapakita na ang kaligtasan ay hindi lamang sa mga Hudyo kundi maging sa ibang lahi. 

Ang pagpapakilala ni Hesus ay nagsimula ng Siya ay humingi ng tubig sa babaeng Samaritana. Ipinakilala Niya ang tagapagbigay ng tubig na pumapatid ng uhaw magpakailanman. At inihayag Niya na Siya ang tagapagbigay ng tubig na iyon nag makapabibigay ng buhay na walang hanggan. Kaya ang babae ay humingi sa Kaniya ngunit hindi niya naiintidihan na ang sinasabi ni Hesus ay espirituwal at hindi literal na tubig.

Ang sumunod na pag-uusap na dumugtong ay ang patungkol sa asawa. Ipinatawag ni Hesus ang asawa ng babae upang ikumpisal ang katotohanan na wala siyang asawa ngunit may kinakasama na hindi asawa. At alam din ni Niya na mayroon itong limang naging asawa. Ipinakikita nito na bilang Diyos ay batid Niya ang buhay ng isang tao. Siya ay tinuring na propeta dahil sa pag-uusap na ito.

Sinundan ito ng paksa patungkol sa pagsamba. Ang mga Hudyo ay sa Jerusalem at ang mga Samaritano ay sa Gerizim. Ngunit sinabi ni Hesus na ang pagdating ng panahon na hindi na mananatili sa mga bundok na ito sasamba ang dalawang lahi kundi sa Espiritu at katotohanan sapagkat ang Diyos ay espiritu. Sa sinabi na ito ni Hesus ay naalala ng babae ang propesiya patungkol sa Mesias na tagapahayag ng mga bagay na inihayag ni Hesus. Kaya ang sinabi Niya na Siya ang kanilang hinihintay na Mesias. 

Sa tagpong ito ay nanampalataya ang babae kay Hesus na Siya ang Mesias at sa kanyang kagalakan sinabi ng babae sa kanyang mga kababayan patungkol sa Mesias na kanyang natagpuan sa balon. Nagpunta ang mga ito kay Hesus ay sila ay nagsisampalataya na Siya ang Tagapagligtas. 

Ang tagpong ito sa balon ay nagpapakita na ipapahayag ng Diyos ang Kanyang sarili sa atin upang tayo maligtas. Isang responsibilidad na ipangaral na Siya ay ang Mesias na inaasahan ng mundo, para sa kaligtasan ng ating mga mahal sa buhay gaya  ng ginawa ng babaeng Samaritana. Ipahayag sa mga tao na si Hesus ang Mesias at Siya lamang ang makapagbibigay ng tubig na nagbibigay ng buhay na walang hanggan. 

Basahin: John 4:1-42